Beluister deze pagina met proReader

Boris Dittrich wint emancipatieprijs

woensdag 1 februari 2012

De Bob Angelo-penning van de Nederlandse vereniging tot integratie van homosexualiteit is uitgereikt aan voormalig D66-voorman Boris Dittrich. Dittrich leverde als politicus een bijdrage aan de openstelling van het huwelijk voorparen van gelijk geslacht. Maar ook zijn inzet als directeur seksuele minderheden bij Human Right Watch heeft bijgedragen aan de toekenning van deprijs. Eind vorig jaar schreef Dittrich voor het D66-magazine van Groningen een column over dit onderwerp, onder de naam ‘De Groningse tolerantie’. Hieronder is deze column te lezen

De Groningse tolerantie
‘Zou je iets over Groningen willen schrijven?’ werd me onlangs gevraagd, terwijl ik in New York aan het werk was. Ik zat bij een vergadering van de Verenigde Naties, waar de Islamitische landen zich tegen het Westen keerden. Pakistan, Egypte, Bahrein en consorten namen de Hoge
Commissaris voor de Mensenrechten, mevrouw Pillay, flink onder vuur omdat ze het waagde het op te nemen voor homo’s in de wereld. ‘Die mogen niet het slachtoffer worden van geweld en discriminatie,’ had zij gezegd. Een nogal open deur zou je zeggen, maar niet voor de meer dan 80 landen in de wereld die homoseksualiteitstrafbaar stellen. En toen kwam dat bericht over Groningen binnen op mijn Blackberry. ‘Er gaat niets boven Groningen,’ zei ik automatisch tegen mezelf, terwijl ik naar de diplomaat uit Pakistan luisterde die beweerde dat mensenrechten niet gelden voor alle mensen en dat de VN niet over onnatuurlijk gedrag zouden moeten praten. Ik koos ervoor om even niet meer te luisteren en in gedachten stapte ik het treinstation van Groningen uit en liep ik over het bruggetje langs het Groninger Museum. Welke tentoonstelling zou Kees van Twist, de directeur, hebben binnengehaald? Ik herinner me hoe hij Gorbatsjov, de oud-president van de Sovjet-Unie, eens had gestrikt een expositie te openen. Ik kwam langs de Synagoge en liep door naar de der Aa-kerk. Daar was ik in de zomer van 2011 nog geweest, toen Groningen de Roze Zaterdag had georganiseerd. Aan de vooravond ervan had burgemeester Rehwinkel een groot diner georganiseerd waarvoor de fine fleur van homoseksueel Nederland was uitgenodigd. We zaten aan lange tafels en luisterden naar boeiende toespraken. Elke spreker had het over tolerantie en inclusiviteit. Daar zou die diplomaat uit Pakistan bij hebben moeten zijn, dacht ik, terwijl mevrouw Pillay dapper stand hield en in haar antwoord uitlegde dat de universele verklaring van de rechten van de mens universeel is. En dat universeel betekent voor alle mensen en niet alleen voor de heteroseksuele meerderheid. ‘Ook seksuele minderheden hebben recht op bescherming en mogen niet gediscrimineerd worden.’ 

‘Er gaat niets boven Groningen,’ bleef door mijn gedachten dwalen. Van de Groningse tolerantie zou men in de wereld nog veel kunnen leren.

Boris Dittrich





print pagina Mail een vriend

Inhoudsopgave




Online netwerken 

D66 Provincie Groningen

 

Landelijk